Έχουμε ήδη εξηγήσει γιατί δημιουργήσαμε αυτήν την ψηφιακή κοινότητα εδώ.
Η αρχική ιδέα, όμως, ήταν πολύ πιο απλή και πεζή. Δεν ξεκίνησε από κάποιον μεγάλο ή φιλόδοξο σχεδιασμό, αλλά από την ανάγκη να βρούμε πρακτικές λύσεις σε τέσσερα συγκεκριμένα προβλήματα που αντιμετωπίζαμε.
Τα τελευταία χρόνια, καθώς αυξανόταν η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων που ενδιαφέρονται για την πολυκατοικία μας, αρχίσαμε να διαπιστώνουμε ένα παράδοξο.
Ενώ, με τη βοήθεια του διαδικτύου, είχαμε πλέον περισσότερη ενημέρωση και περισσότερα μέσα επικοινωνίας από ποτέ, γινόταν ολοένα και δυσκολότερο να βρούμε ξανά πληροφορίες που είχαμε ήδη μοιραστεί.
Μέσα από ομαδικά email, ανακοινώσεις και συζητήσεις συγκεντρώθηκε σταδιακά ένας μεγάλος όγκος υλικού: πρακτικά συνελεύσεων, αποφάσεις, δημόσια έγγραφα, αποδείξεις και τιμολόγια, φωτογραφίες, τεχνικές πληροφορίες, ανακοινώσεις και πολλά ακόμη στοιχεία που αφορούν την κοινότητά μας.
Όλες αυτές οι πληροφορίες, φυσικά, εξακολουθούν να υπάρχουν και σήμερα.
Οι περισσότερες όμως βρίσκονται διάσπαρτες σε λογαριασμούς ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, προσωπικούς υπολογιστές, έντυπα αρχεία ή ακόμη και σε συρτάρια ανθρώπων που τις διαφύλαξαν με καλή πρόθεση επί χρόνια.
Θεωρητικά, μπορούν να ανακτηθούν.
Στην πράξη όμως, όσο περνά ο χρόνος, η αναζήτησή τους γίνεται ολοένα και δυσκολότερη.
Η πρώτη, λοιπόν, ανάγκη ήταν απλή: να συγκεντρώσουμε σε ένα σημείο όσα σήμερα είναι διάσπαρτα.
Υπήρχε όμως και κάτι ακόμη.
Πέρα από τα έγγραφα, τις αποφάσεις και τις πρακτικές πληροφορίες, υπήρχε η ίδια η ιστορία της πολυκατοικίας μας.
Κατά καιρούς εμφανίζονται παλιές φωτογραφίες, ξεχασμένα έγγραφα, αναμνήσεις και αφηγήσεις ανθρώπων που έζησαν εδώ πριν από δεκαετίες.
Κάθε φορά που συμβαίνει αυτό, θυμόμαστε ότι η κοινότητά μας δεν αποτελείται μόνο από διαμερίσματα, τοίχους και κοινόχρηστους χώρους.
Αποτελείται από ανθρώπους.
Από οικογένειες που μεγάλωσαν εδώ.
Από φιλίες που δημιουργήθηκαν εδώ.
Από στιγμές που μοιράστηκαν άνθρωποι οι οποίοι, σε πολλές περιπτώσεις, εξακολουθούν να συναντιούνται στους ίδιους διαδρόμους και στους ίδιους κοινόχρηστους χώρους δεκαετίες αργότερα.
Αυτή η ιστορία, όμως, δεν βρίσκεται καταγεγραμμένη κάπου ολοκληρωμένα. Ένα μέρος της βρίσκεται σε παλιές φωτογραφίες, ένα άλλο σε έγγραφα, και ένα μεγάλο μέρος της βρίσκεται στη μνήμη των ανθρώπων.
Κάθε φορά που ένας άνθρωπος φεύγει, κάθε φορά που ένα παλιό έγγραφο χάνεται ή μια φωτογραφία ξεχνιέται σε κάποιο συρτάρι, χάνεται μαζί του και ένα μικρό κομμάτι αυτής της ιστορίας.
Η δεύτερη ανάγκη, λοιπόν, ήταν κάτι περισσότερο από την απλή αρχειοθέτηση: να διασώσουμε τη ζωντανή συλλογική μνήμη της κοινότητάς μας.
Ο στόχος δεν ήταν απλώς να μεταφέρουμε σήμερα ένα μέρος του υλικού σε έναν ψηφιακό χώρο αλλά να δημιουργήσουμε ένα αρχείο που θα μπορεί να συνεχίσει να εμπλουτίζεται, να ενημερώνεται και να παραμένει χρήσιμο και στο μέλλον.
Η συγκέντρωση του υλικού, όμως, από μόνη της δεν αρκεί.
Το υλικό, για λόγους αναζήτησης, θα πρέπει επίσης να είναι οργανωμένο σε εύκολα προσβάσιμες θεματικές κατηγορίες.
Ένας μεγάλος φάκελος γεμάτος έγγραφα, φωτογραφίες και πληροφορίες δεν αποτελεί πραγματικά ένα χρήσιμο αρχείο, αν δεν μπορούμε να βρούμε αυτό που αναζητούμε όταν το χρειαστούμε.
Και ακόμη περισσότερο, πρέπει να διατηρηθεί στον χρόνο.
Ένα πρακτικό έγγραφο που σήμερα μπορεί να φαίνεται ασήμαντο, μια φωτογραφία ή μια παλιά απόφαση μπορούν αύριο να αποκτήσουν αξία που σήμερα δεν μπορούμε να προβλέψουμε.
Τα φυσικά αρχεία όμως, με το πέρασμα του χρόνου, μπορεί να φθαρούν, να χαθούν, να κλαπούν
Η τρίτη ανάγκη ήταν, επομένως, να οργανώσουμε και να διατηρήσουμε αυτό το υλικό ώστε να μη χαθεί ξανά μέσα στον χρόνο.
Για να έχει αξία το υλικό που συγκεντρώνουμε, πρέπει να οργανωθεί με τρόπο που να επιτρέπει την εύκολη αναζήτηση και αξιοποίησή του.
Υπήρχε τέλος και μια ακόμη ανάγκη.
Πολλοί άνθρωποι που ενδιαφέρονται για την πολυκατοικία μας δεν κατοικούν μόνιμα σε αυτήν.
Συχνά επιθυμούν να ενημερώνονται και να συμμετέχουν στις διαδικασίες της κοινότητας, όμως η πληροφόρηση φτάνει σε αυτούς αποσπασματικά ή καθυστερημένα.
Αποτέλεσμα είναι να χρειάζεται πολλές φορές να επαναλαμβάνονται οι ίδιες εξηγήσεις από την αρχή, ενώ σημαντικά γεγονότα, αποφάσεις και εξελίξεις παραμένουν άγνωστα σε ανθρώπους που θα ήθελαν να έχουν μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα.
Ένας κοινός ψηφιακός χώρος θα μπορούσε να αλλάξει αυτή την κατάσταση.
Να μην εξαρτάται η ενημέρωση από το ποιος έλαβε ένα email, ποιος κράτησε ένα έγγραφο ή ποιος θυμάται τι είχε συμβεί πριν από μερικά χρόνια.
Να υπάρχει ένα κοινό σημείο αναφοράς, στο οποίο κάθε ενδιαφερόμενος θα μπορεί να ανατρέξει και να βρει την πληροφόρηση που χρειάζεται.
Η τέταρτη ανάγκη ήταν, λοιπόν, η πρόσβαση στην πληροφόρηση για όλους.
Η αρχική μας λύση
Οι ανάγκες αυτές μας οδήγησαν στην ιδέα για τη δημιουργία αυτού του blog.
Έναν κοινό ψηφιακό χώρο όπου θα μπορούσαν να συγκεντρώνονται πληροφορίες, έγγραφα, ανακοινώσεις και άλλο υλικό που αφορά την πολυκατοικία μας.
Έναν χώρο ενημέρωσης και επικοινωνίας, προσβάσιμο και στους ανθρώπους που δεν κατοικούν εδώ.
Αλλά και έναν χώρο όπου η ιστορία της κοινότητάς μας θα μπορούσε να διατηρηθεί και να εμπλουτίζεται με τον χρόνο.
Η ιδέα ήταν απλή: αντί η γνώση που έχουμε συγκεντρώσει όλα αυτά τα χρόνια να παραμένει διάσπαρτη και εξαρτημένη από τη μνήμη ή την καλή θέληση μεμονωμένων ανθρώπων, να αποκτήσει έναν κοινό τόπο.
Έναν τόπο που θα ανήκει σε όλους μας.
Τι καταλάβαμε στην πορεία
Σιγά σιγά, όμως, καθώς αναπτύσσαμε τα εργαλεία για να ικανοποιήσουμε αυτές τις ανάγκες, έγινε σαφές ότι προσπαθούσαμε να κάνουμε κάτι πολύ περισσότερο από τη δημιουργία ενός ψηφιακού αρχείου.
Αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε ότι με αυτόν ακριβώς τον τρόπο χτίζονται και οι κοινότητες.
Γιατί τι περισσότερο είναι μια κοινότητα από ένα κοινό παρελθόν, έναν τρόπο επικοινωνίας που δημιουργεί εγγύτητα και αμεσότητα, κοινή πληροφόρηση βασισμένη σε κοινές πηγές και, τελικά, κοινούς στόχους;
Μια κοινότητα χρειάζεται ανθρώπους που γνωρίζουν ο ένας τον άλλον, επικοινωνούν, μοιράζονται πληροφορίες, θυμούνται το κοινό τους παρελθόν και μπορούν να συνεργάζονται για όσα τους αφορούν.
Συνειδητοποιήσαμε, λοιπόν, ότι αυτό που προσπαθούσαμε αρχικά να κάνουμε για να λύσουμε ορισμένα πρακτικά προβλήματα ήταν, στην ουσία, το χτίσιμο μιας κοινότητας.Και αυτή η διαπίστωση άλλαξε και τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε πλέον την προσπάθειά μας.
Η Κοινότητα Απολλωνίου 16
Πλέον έχουμε μια πιο σφαιρική θεώρηση και έναν ευρύτερο σκοπό.
Στην αρχή προσπαθούσαμε να βρούμε πρακτικές λύσεις σε συγκεκριμένες ανάγκες: να συγκεντρώσουμε και να οργανώσουμε πληροφορίες, να διατηρήσουμε το αρχείο και τη μνήμη της πολυκατοικίας και να κάνουμε την ενημέρωση πιο εύκολη και προσβάσιμη σε όλους.
Στην πορεία, όμως, καταλάβαμε ότι δεν θέλουμε απλώς να προσφέρουμε εργαλεία και λύσεις. Θέλουμε να συμβάλουμε στο χτίσιμο μιας κοινότητας.
Μιας κοινότητας στην οποία όλοι οι άνθρωποι που κατοικούμε εδώ – αλλά και όσοι συνδέονται με αυτό το κτήριο – μπορούν να ενημερώνονται, να συμμετέχουν, να επικοινωνούν και να συνεργάζονται.
Θέλουμε έναν κοινό χώρο όπου η γνώση δεν θα χάνεται, η μνήμη δεν θα ξεθωριάζει και η επικοινωνία δεν θα εξαρτάται από το αν κάποιος έτυχε να βρίσκεται στη σωστή αλυσίδα email.
Aλλά κυρίως, θέλουμε έναν χώρο που να μας βοηθά να γνωριστούμε καλύτερα, να κατανοήσουμε τι μας συνδέει και να δημιουργήσουμε σταδιακά περισσότερους δεσμούς μεταξύ μας.
Γι’ αυτό σας προσκαλούμε να συμμετέχετε σε αυτή την προσπάθεια.
Γιατί η δημιουργία μιας κοινότητας δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει από έναν άνθρωπο για τους υπόλοιπους. Μια κοινότητα χτίζεται από τους ανθρώπους που την αποτελούν.
Η Κοινότητα Απολλωνίου 16 δεν είναι απλώς ένα website.
Είναι η κοινή μας προσπάθεια να διατηρήσουμε, να κατανοήσουμε και να βελτιώσουμε τον τόπο όπου ζούμε.
Αλλά και, ίσως ακόμη πιο σημαντικό, να βελτιώσουμε τον τρόπο με τον οποίο ζούμε μαζί.