Η λέξη ‘αξίζει’ περιλαμβάνει μέσα της τη λέξη ‘αξία’ και όπως γνωρίζουμε ο καθένας από εμάς έχει διαφορετικές αξίες.
Πριν μπορέσει κανείς να απαντήσει την ερώτηση του τίτλου, πρέπει να αποφασίσει σε ποιες αξίες θα βασίσει την απάντησή του.
Η απάντηση που προτείνει το παρόν άρθρο είναι βασισμένη στις αξίες της Κοινότητας Απολλωνίου 16: νομιμότητα, δικαιοσύνη, διαφάνεια, συμπερίληψη.
Αξίζει, λοιπόν, να ‘το πάμε δικαστικά’;
Ας επιχειρήσουμε να δώσουμε την απάντηση μέσα από ένα συγκεκριμένο και ρεαλιστικό παράδειγμα.
Ας υποθέσουμε ότι ένας / μία εκ των συνιδιοκτητών, ενώ διατηρεί όχημα μόνιμα σταθμευμένο στους χώρους στάθμευσης, αρνείται να καταβάλλει το μίσθωμα με την αιτιολογία ότι οι συγκεκριμένες θέσεις στάθμευσης στην πιλοτή της πολυκατοικίας μας είναι παράνομες.
Σε περίπτωση που παραπέμψουμε την υπόθεση αυτή στη Δικαιοσύνη, υπάρχουν δυο περιπτώσεις: ή θα κερδίσουμε τη δίκη ή θα τη χάσουμε. Ας δούμε τι πραγματικά διακυβεύεται σε κάθε μία από αυτές τις δύο περιπτώσεις.
Αν κερδίσουμε τη δίκη
- Τι έχουμε πραγματικά κερδίσει;
1. Έχουμε κερδίσει αυτό το οποίο αρχικά διεκδικούσαμε. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα, έχουμε κερδίσει τα οφειλόμενα μισθώματα.
2. Έχουμε ‘κερδίσει’ την ύπαρξη μιας δικαστικής απόφασης η οποία αποσαφηνίζει, για το συγκεκριμένο θέμα, τι είναι νόμιμο και τι είναι παράνομο σε σχέση με τη λειτουργία των χώρων στάθμευσης στην πιλοτή. - Τι έχουμε χάσει;
Κάθε δικαστική διαμάχη αφήνει πίσω ουλές. Ο ‘χαμένος’ ενδέχεται να σταματήσει να είναι ή να μην αποτελέσει ποτέ ουσιαστικό μέρος της Κοινότητας, λανθασμένα θεωρώντας την εκδίκαση της υπόθεσης ως μια προσωπική αντιπαράθεση. Αυτό είναι κάτι που δεν το θέλουμε και σίγουρα μας λυπεί.
Αν χάσουμε τη δίκη
- Τι έχουμε πραγματικά χάσει;
1. Έχουμε χάσει αυτό το οποίο αρχικά διεκδικούσαμε. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα, έχουμε χάσει τα οφειλόμενα μισθώματα.
2. Έχουμε χάσει το δικαίωμα παραχώρησης της πιλοτής ως χώρου στάθμευσης, έναντι μίσθιου, σε συγκεκριμένους συνιδιοκτήτες.
Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι:
– αφενός πρέπει να αφαιρέσουμε τα κάγκελα της μπροστινής πλευράς επιτρέποντας στο εξής την ελεύθερη πρόσβαση σε όλους
– αφετέρου ότι δεν θα υπάρχουν πλέον έσοδα από τη συγκεκριμένη πηγή εισοδήματος. - Τι έχουμε κερδίσει;
Έχουμε ‘κερδίσει’ την ύπαρξη μιας δικαστικής απόφασης η οποία αποσαφηνίζει, για το συγκεκριμένο θέμα, τι είναι νόμιμο και τι είναι παράνομο σε σχέση με τη λειτουργία των χώρων στάθμευσης στην πιλοτή.
Ποια κριτήρια θέλουμε να χρησιμοποιούμε;
Εδώ επιστρέφουμε στην αφετηρία της συζήτησης, στο θέμα των αξιών πάνω στις οποίες θα βασίσουμε την απόφασή μας.
Αποφασίζοντας βασισμένοι σε οικονομικά κριτήρια
Εάν δεν θέλουμε να διακινδυνεύσουμε μια δικαστική ήττα θα πρέπει να αφήσουμε τα πράγματα ως έχουν.
Αυτό θα πρέπει να το κάνουμε ακόμη και αν οι πιθανότητες επιτυχούς έκβασης είναι με το μέρος μας, διότι ακόμη και οι υψηλές πιθανότητες δεν αποτελούν βεβαιότητα. Το ρίσκο, έστω και μικρό, εξακολουθεί να υπάρχει.
Για ποιο λόγο να ρισκάρουμε για να κερδίσουμε 45€/μήνα από ένα ή δύο άτομα, και αυτό σε περίπτωση που παραμείνουν ενοικιαστές, όταν στην αντίθετη περίπτωση κινδυνεύουμε να χάσουμε 45€/μήνα από δέκα άλλους;
Αποφασίζοντας βασισμένοι στις αξίες μας
Ένας παρατηρητικός αναγνώστης σίγουρα θα έχει εντοπίσει τον κοινό παρονομαστή και στις δύο περιπτώσεις, είτε κερδίσουμε, είτε χάσουμε τη δίκη:
Έχουμε ‘κερδίσει’ την ύπαρξη μιας δικαστικής απόφασης η οποία αποσαφηνίζει, για το συγκεκριμένο θέμα, τι είναι νόμιμο και τι είναι παράνομο σε σχέση με τη λειτουργία των χώρων στάθμευσης στην πιλοτή.
Αυτό από μόνο του είναι μια μεγάλη νίκη διότι μας επιτρέπει να γνωρίζουμε με μεγαλύτερη σαφήνεια το νομικό πλαίσιο στην περίπτωση αυτή. Και είναι σημαντικό να το γνωρίζουμε διότι:
Βάσει των αξιών μας, θέλουμε να παραμένουμε σύννομοι σε όλες τις περιπτώσεις, ακόμη και όταν δεν μας συμφέρει οικονομικά.
Βάσει των αξιών μας θέλουμε να παραμένουμε δίκαιοι σε όλες τις περιπτώσεις και να μη δεχόμαστε τη διάκριση των ενοικιαστών σε δυο κατηγορίες: σε αυτούς που πληρώνουν και σε αυτούς που δεν πληρώνουν.
Οπότε πού καταλήγουμε;
Ουσιαστικά είναι μονόδρομος, η ετυμηγορία θα πρέπει να είναι…
Αξίζει τον κόπο ‘να πάμε δικαστικά’
Αρχικά, διότι το μήνυμα που περνάμε προς την Κοινότητα μας ενδιαφέρει περισσότερο από μια ενδεχόμενη οικονομική απώλεια.
Το μήνυμα είναι σαφές:
- Οι αξίες της Κοινότητας εφαρμόζονται απαρέγκλιτα σε όλες τις περιπτώσεις, και όχι κατά το δοκούν, διότι υπάρχει ένα και μόνο ένα πλαίσιο λειτουργίας που ρυθμίζει τις μεταξύ μας σχέσεις και το οποίο δεν αφήνει κανέναν εκτός.
Παράλληλα, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί ότι, σύμφωνα με την εκτίμηση που έχουμε λάβει από νομικό για το συγκεκριμένο θέμα, οι πιθανότητες επιτυχίας όντως μας ευνοούν – το παράδειγμα δεν είναι εντελώς θεωρητικό.
Αυτή η προσέγγιση μπορεί μακροπρόθεσμα να συμβάλλει σε δεσμούς εμπιστοσύνης, αμοιβαίου σεβασμού στους κανόνες και διάθεσης για προσφορά και συμπερίληψη σε μια Κοινότητα στην οποία αξίζει κανείς να είναι μέλος.
Και το κερασάκι: σε τελική ανάλυση οι αξίες αυτές ίσως να μην είναι άσχετες και με τα οικονομικά μας καθώς ‘όπου λείπει η εμπιστοσύνη τα πάντα κοστίζουν ακριβότερα’.